De coach als leidinggevende voor de zp’er?

“Eigenlijk weet ik het allemaal best, maar doe het nog niet” was één van de reacties die ik kreeg na de proeverij van Dreams Matter workshops waarover ik in mijn vorige blog schreef. Dat was een reactie van één van de negen zp’ers die bij de proeverij aanwezig was. De tiende deelneemster was zp’er geweest.

Zp’er staat voor zelfstandig professional, een term die ik liever gebrui dan zzp’er: ‘zelfstandige zonder personeel’. Want soms hebben z(z)p’ers wel personeel en professionaliteit vinden zp’ers en ik belangrijker dan wel of geen personeel hebben. Zp’ers hebben het vaak niet zo gemakkelijk als het lijkt. Heerlijk zelf je ding kunnen doen, je droom realiseren en zonder last of ruggespraak kunnen inspelen op de kansen die zich voordoen heeft ook een keerzijde. Hoe blijf je op het rechte pad? Hoe zorg je ervoor dat je de dingen die je eigenlijk wel weet ook gaat doen?

Een werknemer heeft dat probleem minder. Die heeft een leidinggevende die hem daarbij helpt. Soms tegen wil en dank. Zelf heb ik op de Hanzehogeschool tweeënhalf jaar mogen genieten van een teamleider die daar erg goed in was. Voor mij was hij de ideale leidinggevende of in ieder geval de beste die ik tot nu toe gehad heb. Gehad heb, want sinds 1 oktober heb ik een nieuwe teamleider. Hoe zij het aanpakt moet ik nog gaan ervaren.

Maar ik had het over de zp’er. De zelfstandig professional die het moet doen zonder leidinggevende. Daar hebben alle zp’ers die ik ken bewust voor gekozen. Het heeft de voordelen die ik hierboven noemde. Maar ook zo z’n nadelen: er is niemand die je regelmatig de kritische vragen stelt die een goede leidinggevende aan zijn medewerkers stelt.

“Wat doe jou nou eigenijk precies en waarom?” “Klopt dat met wat je weet?” “Past dat bij de doelstellingen van het bedrijf?” zijn daar maar een paar voorbeelden van. Een zp’er moet die aan zichzelf stellen en daardoor zullen de antwoorden vaak minder kritisch bekeken worden dan wanneer er twee mensen bij het vraag-en-antwoordspel betrokken zijn.

En hoe zit het trouwens met de dingen die je nog niet weet, en dus nog helemaal niet doet als zp’er? Veel zp’ers zijn realtief jong en alle zp’ers hebben weinig tijd om aan persoonlijke ontwikkeling te doen (tenzij je bedrijf niet zo goed loopt natuurlijk). Er is nog veel te leren en dat doe je als zp’er meestal ook helemaal zelfstandig, wat soms betekent: bijna niet. Je hebt tenslotte geen leidinggevende die je vraagt om een POP te maken.

Als je je persoonlijke ontwikkeling wel serieus en systematisch wilt aanpakken, is het ook nog eens erg lastig om te bepalen wat er nog allemaal te leren is. Want het trainingsaanbod bijhouden komt er natuurlijk al helemaal niet van als je een zelfstandig ondernemer bent met lekker veel opdrachten. Daar hebben grotere bedrijven soms een heel organisatieonderdeel voor, waar de werknemers gebruik van kunnen maken.

Op die manier bekeken is het leven voor werknemers een stuk eenvoudiger. Maar dat kan het voor een zp’er ook zijn! Je bent zelfstandig, dus heb je ook zelf de keuze om een “leidinggevende” met de bovenstaande eigenschappen te kiezen. Een coach heeft ze vaak, Zelf de beste voetballers bij AC Milaan hebben een coach, net als alle topsporters. Dus gun jezelf die luxe. Je leven als zp’er wordt er een stuk eenvoudiger door én als het niet bevalt zet je zo’n  coach zo weer aan de kant. Die luxe heeft een werknemer nou net weer niet 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.